Diecezja Warszawsko-Praska
Ogłoszenie Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego sanktuarium (relacja video, fragment homilii)
8 czerwca 2018 roku, Kawęczyńska 53

W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 8 czerwca 2018 roku, bazylika mniejsza Najświętszego Serca Jezusowego przy ul. Kawęczyńskiej została ogłoszona sanktuarium Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Aktu ustanowienia sanktuarium dokonał biskup Romuald Kamiński podczas Eucharystii o godzinie 19.00.

Odpust parafialny połączony był z nawiedzeniem Parafii przez Kopię Ikony Matki Bożej Częstochowskiej.

- Ile ważnych rocznic zgromadziło się w tej świątyni od jej początku. Największym pragnieniem było Boże ucywilizowanie tej części Warszawy, Dziękujemy Bogu i za te wielkie wydarzenia, i za te wielkie osoby. Bywali tutaj wszyscy prymasi powojennej Polski. Następuje uformowanie tego miejsca jako sanktuarium. Sanktuarium to miejsce uświęcone, a dlatego, że jest uświęcone ma podjąć zadanie uświęcania. Budować choćby największą bazylikę jest możliwe, ale wypełnić zadania jest potężną pracą - mówił bp Romuald Kamiński

Nr 931/BD/2018

D E K R E T
zatwierdzający ustanowienie
Diecezjalnego Sanktuarium Najświętszego Serca Jezusowego

Mając na uwadze chwałę Bożą i dobro duchowe wiernych, których miłość do Najświętszego Serca Pana Jezusa nigdy nie osłabła, pragnę spełnić prośbę ks. Edmunda Modzelewskiego, salezjanina, proboszcza parafii Najświętszego Serca Jezusowego na warszawskiej Pradze.

Po zasięgnięciu opinii i zważywszy na wszystkie okoliczności oraz potrzeby duszpasterskie, na mocy kanonów 1230 – 1232§1 Kodeksu Prawa Kanonicznego, potwierdzam niniejszym dekretem ustanowienie Diecezjalnego Sanktuarium Najświętszego Serca Jezusowego, przy kościele parafialnym o tym samym tytule, którego kustoszem będzie każdy aktualnie urzędujący proboszcz (KPK kan. 1232 § 2).

Kościół należy do głównych świątyń Stolicy i jako pierwszy w Warszawie został wyniesiony do godności Bazyliki Mniejszej 23 stycznia 1923 roku przez papieża Piusa XI, wielkiego przyjaciela Warszawy. Papież ten – Achilles Ratti, który był w latach 1918 – 1921 Nuncjuszem Apostolskim w Polsce, podczas nawiedzenia świątyni w 1921 roku nazwał ją „najpiękniejszym kościołem w Polsce”.

Świątynia została wzniesiona z inicjatywy głównej fundatorki księżnej Marii Radziwiłłowej z Zawiszów, w odpowiedzi na pragnienie papieża św. Piusa X, by prawobrzeżna Warszawa posiadała wystarczającą liczbę kościołów. Na trud budowy św. Pius X przysłał w 1904 roku odręcznie spisane błogosławieństwo, pieczołowicie przechowywane w archiwum parafii. Świątynia, wybudowana w latach 1907 – 1923, stała się kościołem parafialnym w 1919 roku, na mocy dekretu kardynała Aleksandra Kakowskiego, ogłoszonego przez ówczesnego dziekana Pragi – bł. Ignacego Kłopotowskiego. Kardynał Kakowski konsekrował ją 16 kwietnia 1923 roku. Architekturą przypomina rzymską Bazylikę św. Pawła za Murami. W 1931 roku duszpasterską troskę o świątynię i parafię kardynał Kakowski powierzył księżom salezjanom, którzy do dzisiaj realizują tutaj swój charyzmat. Dzięki ich posłudze, prowadzona jest ożywiona działalność duszpasterska, a wierni mają zapewnione obfitsze środki zbawienia (por. KPK kan. 1234 § 1).

O wielkim znaczeniu miejsca świadczy fakt, że 28 października 1951 roku Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński dokonał tutaj Aktu poświęcenia Narodu Polskiego Boskiemu Sercu Jezusa. Podczas Czwartej Pielgrzymki Apostolskiej do Ojczyzny, św. Jan Paweł II nawiedził Bazylikę 8 czerwca 1991 roku, by zainaugurować obrady Drugiego Synodu Plenarnego. Mówił wtedy o świadomości Ludu Bożego, uczestniczącego w mesjańskim posłannictwie Chrystusa, który jest „wrażliwy na doświadczenia Boskiego Serca Odkupiciela”.

Bazylika, jeden z kościołów stacyjnych Stolicy – a od dzisiaj także sanktuarium – posiada przedmiot kultu o wielkiej wartości artystycznej i duchowej. Jest to obraz Najświętszego Serca, namalowany w 1907 roku przez uznanego malarza Wincentego Łukaszewicza, od samego początku otaczany wielką czcią wiernych. Ponad stuletni wizerunek, poddany w ostatnich latach pracom konserwatorskim i renowacyjnym, odzyskał blask pierwotnego piękna. Umieszczony w przeznaczonej dla niego kaplicy i ponownie pobłogosławiony przez arcybiskupa Henryka Hosera SAC w 2014 roku, nieprzerwanie gromadzi na modlitwę szukających w Bożym Sercu ukojenia i pokrzepienia.

Zatwierdzam jako dzień odpustu zupełnego dla tego Sanktuarium uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, obchodzoną w piątek po 2. niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego. Ponadto – ze względu na godność Bazyliki – uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła, obchodzoną 29 czerwca i dzień odpustu „Porcjunkuli” – 2 sierpnia.

Jednocześnie, każdego dnia pielgrzymi nawiedzający Sanktuarium będą mogli uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami, jeśli podczas pobożnego nawiedzenia odmówią Ojcze nasz i Wierzę (WO 33 § 1, 4o).

Przywilejem Sanktuarium będzie możliwość sprawowania Mszy wotywnej o Najświętszym Sercu Pana Jezusa w każdy piątek roku, z wyjątkiem dni wymienionych w Tabeli pierwszeństwa dni liturgicznych w numerach 1 – 8.

Kustosz Sanktuarium zadba o zapewnienie wiernym dogodnego dostępu do sakramentu pokuty oraz możliwości częstej adoracji Najświętszego Sakramentu i udziału w modlitwach ekspiacyjnych za grzechy przeciwko Bożej miłości. Zobowiązuję go do prowadzenia dokładnej kroniki, przechowywania pamiątek związanych z Sanktuarium i gromadzenia dokumentów.

Niech ustanowienie Diecezjalnego Sanktuarium Najświętszego Serca Jezusowego będzie wypełnieniem gorącego pragnienia Pana Jezusa, objawionego św. Małgorzacie Marii Alacoque, by Jego Najświętsze Serce doznawało szczególnej czci, zmierzającej do odnowienia w naszych duszach skutków Odkupienia.

Kustoszowi Sanktuarium i wszystkim, którzy będą się w nim modlić udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

Warszawa, dnia 8 czerwca 2018 roku,
w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa

+ Romuald Kamiński
Biskup Warszawsko-Praski

Ks. prał. Dariusz Szczepaniuk
Kanclerz Kurii

Dod. Joanna Solak 1.06.2018 o 12.23, akt. 13.06.2018 o 10.46