Diecezja Warszawsko-Praska
Śp. S. Irenea Andrzejak
Pogrzeb 29 kwietnia 2013 r.

Kuria Warszawsko-Praska zawiadamia:

dnia 26 kwietnia 2013 o 2.00 w nocy,
w wieku 63 lat, w tym 42 latach życia zakonnego,
w w Infirmerii Domu Prowincjalnego
w Warszawie na Marysinie Wawerskim
odeszła do Pana

ś.† p.
Siostra Maria Irenea

(Mieczysława Andrzejak z Dębna Lubuskiego)

Uroczystości pogrzebowe dnia 29 kwietnia będą miały następujący przebieg:
11:00 Różaniec w kościele Św. Feliksa z Kantalicjo
11:30 Msza Św. w kościele Św. Feliksa z Kantalicjo
złożenie ciała na cmentarzu na Marysinie Wawerskim

Polecamy śp. S. Ireneę Opatrzności Bożej,
zachęcamy do udziału we Mszy Św. pogrzebowej,
prosimy o modlitwę w jej intencji.

Wieczny odpoczynek racz jej dać, Panie!

Curriculum vitae

Urodziła się 31 grudnia 1949 r. w Dębnie Lubuskim. Ojciec Wacław był szklarzem, a matka Zofia z Bigońskich zajmowała się rodziną. Miała młodszego brata. W Dębnie Lubuskim ukończyła Liceum Ogólnokształcące uzyskując świadectwo dojrzałości. Po maturze pracowała w urzędzie pocztowym w Gryfinie.

Do Zgromadzenia wstąpiła 14 stycznia 1971 r. Pierwszą profesję złożyła 12 sierpnia 1973 r., a sześć lat później profesję wieczystą.

W początkowym okresie życia zakonnego przez rok była zakrystianką, krótko pomagała w kancelarii, a w roku 1992/1993 pozostając na leczeniu pomagała w bibliotece wawerskiej szkoły. Pełniła funkcję przełożonej lokalnej w Babimoście i w Warszawie, przy ul. Deotymy. 11 lat była referentką ds. zakonnych w Diecezji Warszawsko-Praskiej, za co w dowód uznania za ofiarną pracę na rzecz żeńskich zgromadzeń zakonnych otrzymała medal Bene Facientibus.

Najdłużej zajmowała się jednak pracą katechetyczną. Jako czasowa profeska po ukończeniu kursu katechetycznego rozpoczęła pracę katechetki w Stargardzie Szczecińskim. W późniejszych latach podjęła naukę w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego oraz studia magisterskie w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, które uwieńczyła tytułem magistra w 1984 r. W następnych latach katechizowała kolejno: w parafii nawrócenia św. Pawła przy ul. Kobielskiej w Warszawie i w parafii w Wawrze, w Babimoście, Kaliszu, na Rakowieckiej, w Sulęcinie, na Narbutta oraz na warszawskich Płudach, na Deotymy, w Łodzi, w Szczecinie, Miliczu i w Wysokiem Mazowieckiem, gdzie po kilku tygodniach od rozpoczęcia roku szkolnego zapadła na zdrowiu i została zmuszona poddać się leczeniu. Jak się później okazało do czynnej pracy apostolskiej nie dane jej było powrócić.

Będąc doświadczoną katechetką prowadziła ćwiczenia katechetyczne dla studentów Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. W 2006 r. uzyskała awans na nauczyciela dyplomowanego. Praca w katechezie byłą jej pasją. Na różne sposoby służyła dzieciom i młodzieży. Organizowała dla nich wyjazdy wakacyjne w kraju i zagranicę. Troską otaczała dzieci z ubogich rodzin.

W październiku 2011 r. przyjechała do Warszawy, by podjąć długotrwały proces leczenia. Początkowo diagnoza wskazywała na chorobę neurologiczną, ale ostatecznie okazało się, że S.M. Irenea cierpiała na neurologiczny zespół paranowotworowy. Z powodu choroby ostatnie półtora roku życia spędziła w Infirmerii domu prowincjalnego, gdzie otoczona opieką sióstr pielęgniarek, a także S.M. Marietty Strzałkowskiej, powoli przygotowywała się do odejścia. Ten czas pokazał, jak bardzo zmieniało się jej nastawienie do wielu życiowych spraw. Na oczach sióstr dojrzewała do wieczności. Do Pana odchodziła nad wyraz świadomie błagając Go w ostatnich chwilach o miłosierdzie i nieustannie dziękując.

S.M. Irenea była człowiekiem zaangażowania apostolskiego. Cechowała ją głęboka troska o ludzi biednych, zaniedbanych i borykających się z życiowych trudnościami. Była osobą inteligentną, pogodną, zatroskaną o drugiego człowieka.

Odeszła do Pana otoczona modlitwą sióstr w piątek, 26 kwietnia 2013 roku, gdy kościół czci Matkę Bożą Dobrej Rady. Pogrzeb S.M. Irenei odbył się 29 kwietnia na cmentarzu parafialnym w Wawrze.

Dod. Ks. Wojciech Lipka 27.04.2013 o 16.40, akt. 28.04.2013 o 8.22