Diecezja Warszawsko-Praska
Od żłóbka do Eucharystii
List Pasterski na Boże Narodzenie

Umiłowani kapłani,Drodzy Bracia i Siostry,Moi Diecezjanie!

To pierwsze Boże Narodzenie, jakie z woli Ojca Świętego przeżywam z Wami jako wasz biskup. Chciałbym w te Święta być gościem w każdej z naszych parafii i w każdej rodzinie. Dlatego zwracam się do Was ze słowem pasterskim, aby chociaż w ten sposób ogarnąć Was apostolską troską i zapewnić o swojej modlitwie. Czynię to szczególnie dzisiaj, gdy staję w sercu diecezji, w katedrze, aby sprawować Eucharystyczną Ofiarę w intencji każdej i każdego z Was.

Przez Eucharystię możemy być dzisiaj połączeni w jedno, ponieważ ona jest sakramentem budowania komunii człowieka z Bogiem, nieba z ziemią i człowieka z człowiekiem. Przypomina o tym Jan Paweł II w liście apostolskim Mane nobiscum Domine, ogłaszającym Rok Eucharystii, gdy pisze: „Przyjęcie Eucharystii jest wejściem w głęboką komunię z Jezusem: Trwajcie we mnie, a ja będę trwał w was. (J 15,4) Ta relacja wewnętrznego trwania w sobie nawzajem pozwala nam w jakiś sposób antycypować niebo na ziemi.” Proszę Was zatem, abyśmy dzisiaj zjednoczyli się z Chrystusem i między sobą przez Komunię świętą. Niech opłatek, którym w te Święta dzielimy się z najbliższymi, prowadzi i przygotowuje nas do Eucharystii, w której Chrystus daje nam siebie pod postacią chleba.

Eucharystia jest centrum życia Kościoła. Dlatego również dzisiaj sprawujemy Najświętszą Ofiarę Chrystusa. Nie ma przecież sprzeczności między żłóbkiem i ołtarzem. Przeciwnie, to właśnie spojrzenie na żłobek z perspektywy Eucharystii i w jej blasku, pozwala nam lepiej pojąć głębię Miłości, zawartej w Bożym Narodzeniu. Po to Syn Boży stał się człowiekiem, aby móc się za nas ofiarować na krzyżu i dla nas zmartwychwstać. Pisze o tym autor Listu do Hebrajczyków, gdy w usta Chrystusa wkłada starotestamentalną zapowiedź: „Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie. Wtedy rzekłem: Oto idę – w zwoju księgi napisano o Mnie – abym spełniał wolę Twoją, Boże.”(Hbr 10, 5-7)

Kościół świętując Boże Narodzenie, za każdym razem prowadzi nas konsekwentnie od żłóbka do Eucharystii. Pokazuje, że wyjście Boga ku nam nie skończyło się na Jego narodzeniu w nędznej szopie. Znalazło bowiem swoje dopełnienie w Jego zbawczej Ofierze, która jest uobecniana w każdej Mszy świętej. Przeżywanie jakiejkolwiek z tajemnic naszego zbawienia w oderwaniu od Eucharystii byłoby umniejszaniem Bożej Miłości.

W tym roku mamy szczególnie akcentować miejsce Eucharystii we wszystkich uroczystościach kościelnych i akcjach duszpasterskich. Taki program wyznaczył nam Ojciec Święty Jan Paweł II w liście apostolskim otwierającym Rok Eucharystii. W wymiarze naszej diecezji, obchody tego roku staraliśmy się zaplanować tak, aby dać możliwie największej liczbie wiernych sposobność do udziału w okolicznościowych celebrach, adoracjach i sympozjach. Przed każdą z tzw. Stacji Eucharystycznych będą organizowane w kurii biskupiej konferencje z udziałem specjalistów i osób najbardziej zainteresowanych danym tematem. Ich zadaniem będzie wypracowanie praktycznych rozwiązań dotyczących kultu Najświętszego Sakramentu w naszej diecezji.

Uroczyste rozpoczęcie diecezjalnych obchodów Roku Eucharystii miało miejsce 5 grudnia br., w naszej katedrze, znanej w całej Warszawie z kultu Miłosierdzia Bożego. Nawiązywał do tego temat naszego spotkania: „Eucharystia sakramentem miłosierdzia”.

Na drugie z naszych spotkań, zapraszam szczególnie Was, rodzice i dziećmi z klas komunijnych. Odbędzie się ono 9 stycznia przyszłego roku w parafii św. Antoniego w Mińsku Mazowieckim. Chcemy tam przemyśleć i przemodlić sprawę dobrego przygotowania waszych rodzin do pełnego uczestnictwa dziecka w Eucharystii.

Ludzi, którzy doświadczają w swoim życiu smaku cierpienia i ofiary, zapraszam na spotkanie 11 lutego 2005 r., w naszym diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej z Lourdes przy ul. Wileńskiej w Warszawie. Podejmiemy tam temat: „Chorzy a Eucharystia”. Mam nadzieję, że odbędzie się to przy Waszym licznym udziale, drodzy chorzy, niepełnosprawni i ludzie w podeszłym wieku. Jesteście potrzebni Chrystusowi i Kościołowi. Tych z Was, którzy nie będą mogli przybyć tego dnia na nasze spotkanie, zachęcam, aby jednoczyli się z nami duchowo w swoich parafiach, w domach i w szpitalach.

W połowie Wielkiego Postu, 12 marca spotkają się w Aninie wszyscy księża z naszej diecezji. Odprawią tam swój wielkopostny dzień skupienia, a tematem ich refleksji będzie: „Tajemnica paschalna jako centrum roku liturgicznego”. Proszę Was, drodzy kapłani, abyście tak zaplanowali swoje obowiązki, byśmy mogli zgromadzić się tego dnia wokół Eucharystii, o której Jan Paweł II pisze, w Encyklice Ecclesia de Eucharystia, że jest główną i centralną racją bytu sakramentu kapłaństwa.

Przed Niedzielą Dobrego Pasterza, na 16 kwietnia, zapraszam młodzież, szczególnie ministrantów, lektorów, tegorocznych maturzystów i nowicjuszy zakonnych, na specjalne spotkanie na teranie naszego seminarium duchownego w Tarchominie. Przy ołtarzu będziemy się modlić o nowe powołania do służby Chrystusowi w Eucharystii. A podczas pikniku, który obiecali przygotować klerycy w seminaryjnym ogrodzie, będzie można na ten temat porozmawiać. Proszę, abyście już dzisiaj zapisali sobie tę datę w waszych notatnikach, telefonach i komputerach.

Wyjątkowy przebieg, zgodnie z sugestią Ojca Świętego, będą miały najbliższe obchody Bożego Ciała. Przedstawicieli wszystkich parafii zapraszam na 26 maja do parafii Bożego Ciała na Kamionku, skąd wyruszy procesja do bazyliki katedralnej. Przechodząc z Najświętszym Sakramentem ulicami Pragi będziemy dawać publiczne świadectwo, że Eucharystia jest skarbem Kościoła.

Tego dnia przedstawiciele wszystkich parafii otrzymają specjalne dokumenty ustanawiające nowe terminy wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu, czyli tzw. Czterdziestogodzinnego Nabożeństwa. Trzeba bowiem tak rozplanować terminy wspomnianych nabożeństw, aby codziennie, przynajmniej w jednej parafii, trwała nieprzerwanie adoracja Eucharystii.

W niedzielę 29 maja odbędzie się poświecenie kościoła Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Legionowie. Chciałbym tego dnia spotkać się ze wszystkim budowniczymi i fundatorami świątyń, z architektami i dekoratorami. Poświęcenie kościoła to dobra okazja, aby zatrzymać się nad wymogami i znaczeniem przestrzeni sakralnej, tworzonej dla celebrowania Eucharystii.

Na sobotę 11 czerwca, do bazyliki przy ul. Kawęczyńskiej w Warszawie, zapraszam zespoły Caritas z całej diecezji i wszystkich potrzebujących pomocy, zwłaszcza ubogich i bezdomnych. Najpierw spotkamy się przy stole Słowa Bożego i Eucharystii, a potem przejdziemy na teren naszej diecezjalnej Caritas, by tam uczestniczyć we wspólnym posiłku. Takie połączenie liturgii i posiłku będzie praktycznym wyrazem hasła naszego spotkania: „Eucharystia znakiem solidarności z ubogimi”.

Kulminacją obchodów Roku Eucharystii w wymiarze warszawskim i ogólnopolskim będzie nasz udział w Kongresie Eucharystycznym na Polach Wilanowskich, u stóp wznoszonej Świątyni Opatrzności Bożej. Módlmy się, aby temu wydarzeniu mógł przewodniczyć Jan Paweł II.

W 85. rocznicę Cudu nad Wisła, 15 sierpnia spotkamy się na cmentarzu wojskowym w Radzyminie. Szczególnie zależy mi na obecności w tym miejscu i tego dnia przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, wojska, policji, straży pożarnej i straży miejskich. Specjalne zaproszenie kieruję do członków Kościelnej Służby Porządkowej „Totus Tuus” i do wszystkich, którzy pełnią służbę publiczną. Gdzież bowiem, jak nie nad mogiłami bohaterów roku 1920., którzy złożyli swoje życie na ołtarzu Ojczyzny, jest lepsze miejsce na podjęcie refleksji nad Eucharystią jako szkołą ofiarnej miłości?

Tematem dorocznej pielgrzymki do Loretto będzie: „Maryja a Eucharystia”. Cieszę się z kilkunastu tysięcy pielgrzymów, którzy już tradycyjnie przybywają tam z całej naszej diecezji i spoza jej granic. W tym roku, oprócz stałych pątników, zapraszam na 11 września do Loretto szczególnie członków Kół Żywego Różańca, Stowarzyszenia Kobiet Katolickich i Koła Gospodyń Wiejskich. Niech ta pielgrzymka nabiera coraz bardziej charakteru ogólnodiecezjalnego.

Na tradycyjnym już zlocie młodzieży w Ossowie, 17 września, podejmiemy temat: „Eucharystia jako źródło i szczyt chrześcijańskiego życia”. Apeluję do duszpasterzy młodzieżowych i do katechetów, a nade wszystko do ludzi młodych, abyście tego dnia przybyli licznie na to miejsce, które zostało uświęcone krwią Waszych rówieśników z Legii Akademickiej i ich kapelana ks. Ignacego Skorupki.

Zakończymy nasze diecezjalne obchody Roku Eucharystii uroczystą celebrą w katedrze warszawsko-praskiej, zaplanowaną na 16 października 2005r. Wymowy tej daty nie trzeba chyba nikomu przypominać. Będziemy tego dnia jednoczyć się z Ojcem Świętym, rozważając temat: „Eucharystia znakiem jedności z całym Kościołem”. Niech ten dzień będzie również okazją do zgromadzenia się naszej katedrze przedstawicieli wszystkich stanów i zawodów, wszystkich parafii, ruchów i stowarzyszeń katolickich.

Zapraszam Was wszystkich, Drodzy Diecezjanie, do czynnego włączenia się w obchody Roku Eucharystii. Uczyńcie to na płaszczyźnie diecezjalnej, parafialnej, rodzinnej i indywidualnej. Niech również te Święta Bożego Narodzenia będą dla nas okazją do pogłębienia wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Pomoże nam w tym jedna z najpiękniejszych polskich kolęd: Wśród nocnej ciszy..., gdy po zwrotkach opiewających cudowne narodzenie Jezusa Chrystusa w Betlejem następują słowa:

I my czekamy na Ciebie, Pana
A skoro przyjdziesz na głos kapłana
Padniemy na twarz przed Tobą
Wierząc, żeś jest pod osłoną
Chleba i wina.

Proszę Was, abyście tej zwrotki nie opuszczali.

Wpatrujmy się w te dni w Maryję kontemplującą oblicze Jezusa i czule tulącą Go w ramionach. Niech Ona, zgodnie z zachętą Ojca Świętego, będzie dla nas wzorem miłości i natchnieniem, ilekroć przystępujemy do Komunii świętej. Czytamy bowiem w Encyklice Ecclesia de Eucharystia, że: „Istnieje głęboka analogia pomiędzy „Fiat” wypowiedzianym przez Maryję na słowa Archanioła i „Amen”, które wypowiada każdy wierny, gdy otrzymuje Ciało Pańskie. Tajemnica Eucharystii wymaga od nas wiary na wzór wiary Dziewicy, że ten sam Jezus, Syn Boży i Syn Maryi, uobecnia się w całym swoim bosko-ludzkim jestestwie pod postaciami chleba i wina”.

Niech Chrystus, który wchodzi w Wasze życie w tajemnicy Komunii świętej odmienia je, jak odmienił życie Maryi, gdy zamieszkał pod Jej sercem i w Jej domu. Z Jego obecnością trzeba się było przecież liczyć na co dzień: przy planowaniu podróży, świąt i codziennych zajęć. Podobnie jest z Eucharystią, o której Ojciec Święty pisze, że „jest również pewnym sposobem bycia, który chrześcijanin przejmuje od Jezusa”.

Dobrze przeżyta Msza święta powinna owocować naszym chrześcijańskim świadectwem. Albowiem, jak czytamy w liście Mane nobiscum Domine: „Wejść w komunię z Chrystusem w pamiątce Paschy, oznacza równocześnie poczuć się zobowiązanym do stania się misjonarzem wydarzenia, które ten obrzęd uobecnia.” Dlatego człowiek żyjący w Komunii z Chrystusem, ma promieniować na społeczeństwo i jego kulturę. Tego świadectwa jest ciągle chyba za mało w naszym życiu społecznym i w naszej kulturze.

Podtrzymujcie swoją jedność z Chrystusem przez częstą adorację Najświętszego Sakramentu. Za Janem Pawłem II kieruję wezwanie do wspólnot parafialnych i zakonnych w naszej diecezji, aby podjęły w tym roku szczególne zobowiązanie do adoracji Chrystusa Eucharystycznego poza Mszą św. Odnówmy przypominaną nam przez Ojca Świętego praktykę komunii duchowej, która nie zastępuje Komunii sakramentalnej, ale ją podtrzymuje i do niej przygotowuje. W różnych chwilach dnia mówmy Chrystusowi: „Pragnę Cię przyjąć Panie z tą samą czystością, pokorą i pobożnością, z jaką Cię przyjęła Twoja Najświętsza Matka, z duchem i żarliwością świętych.”

Proszę Was także, módlcie się, aby Bóg powoływał do służby w naszej diecezji wielu dobrych i świętych szafarzy Eucharystii. Kapłaństwo i Eucharystia nie mogą przecież istnieć bez siebie. A świętość pasterzy jest w interesie całego Ludu Bożego.

Drodzy Bracia i Siostry!

Przyjmijcie na koniec moje świąteczne życzenia. Niech Syn Boży, który stał się Człowiekiem, udzieli Wam wszelkich łask, potrzebnych do życia w świętości i w pokoju. Niech Was pociągnie na drogę doskonałego człowieczeństwa. Niech rodzinom naszej diecezji ujmie codziennych trosk o własne jutro i o przyszłość dzieci. Dzieciom niech da pewność rodzicielskiej miłości. Powołanym do kapłaństwa i do zakonów niech da radość z pracy dla Tego, który nie nazywa ich swoimi sługami, ale przyjaciółmi.

O to się modlę i z serca Wam błogosławię.

Boże Narodzenie 2004

Abp Sławoj Leszek Głódź
Biskup Warszawsko-Praski

Dod. Ks. Wojciech Lipka 24.12.2004 o 21.42